29-06-08

7 maand

Hallo
Vandaag ben ik precies zeven maand. Ik moet zeggen, ik heb het hier wel getroffen. Op tijd en stond mijn eetbakje dat gevuld is met kwaliteitsvoeder, een warme mand, dagelijks mijn wandeling en heel veel uitstapjes in het weekend.
Socialisatie noemen ze dat. Poeh, behalve van donder en bliksem ben ik van niks bang. Zoals gisteren bv. Ik mocht ter gelegenheid van mijn verjaardag mee naar Bellewaerde en ik heb me daar rot geamuseerd. Vele dingen die lawaai maakten, ook veel dingen met water (waar ik niet zo happig op ben) maar vooral veel entertaining voor de hondjes.
Ergens uw kop doorsteken..pft een makkie.
Door gaten springen om puntjes te scoren, ook een makkie en superleuk. Hier en daar probeer ik wat van de grond te eten zoals friet of stukken brood maar dat feestje ging niet door want baasje houd me te goed in de gaten daarvoor.
Ik kreeg ook van iedereen veel knuffels omdat ik zo een flinkerd ben en als afsluiter mocht ik in een warm brubbelbad speciaal voor de hondjes.
Ik ben hier inderdaad met mijn gat in de boter gevallen en hoop hier verder tot het eind mijner dagen zo een luizenleventje te mogen hebben
Jullie genegen
Goodwill

Goodwill in bellewaerdeGoed voor 50 pointseventjes een time-out

20:00 Gepost door Cathy in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-06-08

In the picture

Snuffelzoektocht 2008
Yves en Goodwill 1
Yves en Goodwill 2
Yves en Goodwill 3

21:09 Gepost door Cathy in Liefde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-06-08

Onweer

Vanvond trok hier een onweer voorbij dat ik dacht, nu vergaat de wereld.
Goodwill heeft al in de meimaand een paar donderslagen gehoord en toen zag ik al dat hij geen grote held is, maar wie is dat wel ? Er zaten nu een paar fikse knallers bij .
De meeste honden reageren erop, sommige kwaad, haren rechtop en staart in de lucht. Dat is dan geen angstgedrag maar pure kwaadheid uit onwetendheid wat er is. Bij Goodwill vanavond zag ik echte angst. tegen of onder mijn benen gaan zitten en trillen als een espenblad. Met de staart tussen de benen achter de fauteuil kruipen.
Hoe ga je daar nu mee om?
Het beste is voor afleiding zorgen. Ga hem zeker NOOIT troosten hoe graag je dat wel zou willen doen. Door hem te gaan troosten bevestig je hem in zijn angsten en zal hij de volgende keer nog veel harder rillen en bang zijn.
Oplossing was dat het avond was en ik hem kon afleiden door zijn eten te geven. Algauw zag ik dat zijn maag primeerde boven de angst dus hebben we er maar van geprofiteerd. Het speeltapijt werd uitgerold en het spelletje zoek apport gedaan. Wie flink apporteert word beloond met een koekje of brokje.
En zo ebde het onweer stilaan weg, net als de angst van Goodwill voor het onweer.
Hieronder de foto bij het begin van het onweer en de andere foto tijdens het spel.
Zie hoe groot het verschil
onder de rok van baasje
muntjes oprapen

21:40 Gepost door Cathy in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |